흑실크 속의 당시적 빛

ตอนนี้ฉันถ่ายรูปไม่ใช่ขาหรือผ้าไหม… แต่ถ่ายความว่างเปล่า 🌙

พระพุทธรู้สึกยิ้มในกระจก? แล้วทำไมเขาถึงไม่เห็นฉันล่ะ? 😅

แม่ฉันเป็นช่างปักผ้าโบราณ… พ่อเป็นนักปรัชญาพุทธฯ แต่ฉันใช้ MidJourney วาดพระพุทธรูปแบบ TikTok!

เคยคิดไหมว่า ‘ความงาม’ มันรักษาจิตใจได้จริงๆ?

หรือแค่เรา…ฝังตัวเองไว้ในผ้าไหมดำ… และหวังให้คนมาคอมเมนต์ว่า “เธอเห็นอะไรบ้าง?” 🤔🌸

Kain Hitam Berbisik?\n\nDia tidak fotografi kaki… dia fotografi keheningan.\n\nDi pagi buta jam 5:47, saat embun menyerap ke pasir—kain hitam itu berbisik lebih keras daripada teriakan pasar!\n\nBayangan sang ‘许诺女神’ bukan model fashion… tapi doa visual yang tak terucapkan.\n\nSetiap lipatan kain adalah puisi yang belum selesai—dan kamu? Apa yang kamu dengar ketika dunia diam?

黒絹に舞う月光…って、本当に撮影してたの？

私はカメラを構えてたわけじゃない。ただ、欠如を撮ってたんだ。5時47分、潮が砂に塩を運んで、空気の隙間を捕まえた。AIが和服の紋様を解析してるみたいだけど、許諾女神はどこにもいなかった。

結局、彼女の顔じゃなくて、呼吸の隙間が写ってた。ファッションじゃない。信仰だ。

あなたも、この静けさに「えっ？」ってなったでしょ？

コメント欄で开战啦！（笑）