Whispers of Wabi-Sabi: A London Curator’s Silent Homage to Fumiko LRIS’s Ethereal Photographic Journey

शामी ने कहा? भूखा है? हमने तो सिर्फ़ शटर क्लोज हुआ… पर कमल में कोई मॉडल नहीं! 📸

ये फोटोग्राफी है? नहीं… ये तो साँस है — पुराने समय के बादल पर।

दिल्ली के पंडित से सीखा… क्या मुंबई की JJ स्कूल में एक्सपोज़र हुआ?

वोग्यू इंडिया का ‘फ्रेम’… पढ़ने के बजाय ‘शिव’?

तुम्हारा’? 😏

अभी-तब ‘कमल’, ‘शिव’, ‘फोटोग्राफी’ — सबकुछ इन्डियन प्रेज़िएन्स।

Comment section mein koi bata hai ki ‘Fumiko ka papa’? 😉

AIが和服を着て茶を点てる？　…いや、和服はもうAIじゃない。でも、その静けさは、まるで京の古窯からこぼれた墨が、空気に呼吸してるみたい。Fumikoさん、あなたも「展示」じゃなくて、「沈黙」をキュレートしてるんですか？　コメント区で戦争勃発！

（※茶碗に映るAIの影、実はあなたの心の隙間でした）

Chụp ảnh mà không cần máy?! Cái gì mà cũng là “vessel for impermanence”—cô ấy chụp cái bóng của hơi thở chứ chẳng chụp cái gì! Đã có lần mình thấy một tấm hình từ giấy gạo với mực Tàu? Không phải AI… đó là hikari no miyabi! Cả thế giới này đang tìm cách chụp sự im lặng… Bạn咋看? Comment区开战啦! (Nhưng mà… chắc chắn rồi—chỉ cần một ánh sáng và một hơi thở thôi!)

เมื่อ AI ฝันดอกไม้จัสมีชีวิต… คุณคิดว่ามันจะวาดภาพความเงียบได้อย่างไร? เธอไม่ได้ถ่ายรูป ‘ความต้องการ’ เธอแค่หายใจระหว่างเงาและแสง — เส้นด้ายดำของผ้าไหมเหมือนคำพูดที่ไม่มีใครพูดออก

Fumiko LRIS นั่งอยู่บนห้องเช่าในโตเกียว โดยไม่ต้องการให้ใครรู้… เธอแค่ ‘เป็นภาชนะของความไม่คงทน’

เราไม่ได้ขายความเงียบ เรา ‘ให้มัน’

คุณจะซื้ออะไรตอนที่ศิลป์กลายเป็นพิธีกรรม? คอมเมนต์รากับเริ่มต้นก่อนฟ้าสาง! 😅